Historia Linuxa

Na początku lat 60. w laboratoriach Bella, stanowiących część koncernu AT&T, przy współpracy specjalistów z Massachussets Institute of Technology powstawał system Multisc. Prace nad tym skomplikowanym systemem obliczeniowym zostały przerwane pod koniec lat 60., jednak współautorzy systemu (Ken Thompson i Denis Ritchie) zachowali minikomputer o nazwie PDP-7 wykonany dla celów projektu przez Digital Equipment Corporation (DEC) i kontynuowali prace nad systemem.
Efektem był UNIX (Uniplexed Information and Computing System - UNICS, w skrócie UNIX), który powstał w 1969 r. i choć był zupełnie nowym systemem, posiadał wiele cech tworzonego wcześniej Multisc.
Nazwa UNIX miała podkreślić fakt, iż system służy jednemu użytkownikowi i przeznaczony jest do wykonywania jednej rzeczy w tym samym czasie. To z kolei sprawiło, że UNIX był łatwiejszy w obsłudze od skomplikowanego Multisc, który był przeznaczony do obsługi wielu użytkowników.
Nazwa UNIX i prawa autorskie do systemu są w posiadaniu AT&T. W 1971 roku rozpoczynają się prace nad językiem programowania C.
W 1973 roku UNIX zostaje przepisany w języku C, a gdy przedstawiono go szerszej publiczności m.in. na ACM Symposium on Operating Systems w 1974 roku, zyskuje on coraz większą popularność. Został on udostępniony uniwersytetom, a AT&T nie domaga się żadnych opłat od uczelni. Kopie systemu otrzymuje także Uniwersystet Kalifornijski w Berkley (UCB). W 1975 roku powstaje UNIX edition 5 znanay również jako PWB/UNIX 1.0, a dwa lata później Bell Labs ogłasza edition 6. W tym samym czasie Uniwersystet w Berkley rozsyła ok. 30 kopii swoich udoskonaleń jako 1 BSD, a firma Interactive Systems Co. rozpoczyna sprzedaż oprogramowania dla biur. W 1978 roku wersja 3 BSD zawiera już pamięć wirtualną, biblioteki curses i termcap, jak również edytor vi.
W 1979 roku powstaje UNIX Version 7, który jest niejako systemem wyjściowym dla wielu współcześnie rozwijanych. W 1982 roku powstaje UNIX System III, a roku poźniej AT&T wypuszcza UNIX System V. W 1984 roku powstaje XENIX, a IBM tworzy AIX.
Powstaje wiele innych odmian tworzonych przez różne firmy, a opartej na tym samym UNIXie, m.in.: HP-UX (Hewlett-Packard), SunOS (Sun Microsystems), Xenix (SCO), Ultrix (DEC), SVR4, Solaris, Mach, OSF1, IRIX czy właśnie BSD tworzone przez Uniwersytet Kalifornijski w Berkley.
Jednym z klonów systemu był także Minix - mały system, który choć nie miał wszystkich zalet UNIXA, jednak mógł być z powodzeniem używany na mniejszych maszynach klasy PC. Miał on małe możliwości, więc niektórzy postanowili go ulepszyć.
Linux zawdzięcza swoje powstanie właśnie takiej potrzebie. Będąc siłą rzeczy klonem systemu UNIX, jako system operacyjny Linux zapoczątkowany został przez Linusa Torvalds'a i jego imieniu zawdzięcza swoją nazwę.
Cała historia sięga końca lat 80., kiedy Torvald's tworzył system operacyjny na komputer oparty na procesorze Intel 80386. Dołączył do niego polecenia znane z UNIXa, możliwość zarządzania zadaniami i korzystania z wirtualnych konsol. Źródła systemu ukazały się w Internecie w 1991r.
Pierwsza wersja Linuxa (0.01) mogła obsługiwać dyski oraz mały system plików. Nie miała jednak jeszcze zaimplementowanej obsługi napędu dyskietek.
Pierwszą oficjalną wersję Linuxa Torvald's zaprezentował 5 października 1991 roku. Wersja oznaczona była numerem 0.02 i posiadała już możliwość uruchomienia bash'a (Bourne Again Shell) a także gcc. Niestety poza tym prawie nic nie działało. Skupiono się więc na rozwoju jądra systemu i dzięki rosnącej rzeszy entuzjastów system rozwijał się coraz dynamiczniej. Powstaje kolejna wersja (0.03), później 0.10 i wreszcie 0.95 w marcu 1992 roku. Numer wskazywał, iż niebawem miała pojawić się wersja finalna, teoretycznie wolna od błędów. Jednak jeszcze w grudniu 1993 roku kernel Linuxa miał wciąż niepełną wersję 0.99.pl14... Pełna wersja oznaczona numerem 1.0 pojawiła się w marcu 1994 roku.

Spontaniczny charakter prac oraz pełen dostęp do kodu źródłowego systemu wpłynęło na powstanie kilku jego wydań, które różniły się wersjami jądra, jak i dołączanymi pakietami. Z czasem wyłoniły się trzy główne odmiany (dystrybucje) systemu Linux: Debian, Red Hat oraz Slackware.

Dynamiczne tempo rozwoju systemu sprawia, iż staje się on z dnia na dzień coraz doskonalszy i bardziej powszechny. Ogromna rzesza programistów z całego świata, pracujących dla przyjemności, chętnie dokłada swoje trzy wartościowe grosze do tego, by system był coraz lepszy i wydajniejszy...

W 1999 roku nastąpiło wielkie zauroczenie systemem i gazety o tematyce komputerowej zaczęły coraz mocniej rozpisywać się na temat Linuxa. Wiele komercyjnych firm odkrywa przy tym nowe, doskonałe źródło dochodu, a entuzjastyczne wypowiedzi nt. systemu Linux wzrastają na sile.
Należy przy tym pamiętać, iż nazwa Linux odnosi się raczej do samego jądra systemu, które jest dostępne na zasadach GNU General Public Licence (lub "copyleft") utworzonej przez Free Software Fundation. Celem tej organizacji, założonej przez Richarda Stellmana, jest promowanie "wolnego" oprogramowania o wysokiej jakości. Licancja GPL oznacza możliwość bezpłatnego kopiowania, użytkowania i rozpowszechniania binariów, jednak pod warunkiem, iż rozprowadzane są wraz z kodem źródłowym (dotyczy to także wersji komercyjnych Linuxa).
Dystrybucje Linuxa są zbiorem, w którym znajduje się zarówno jądro systemu, jak i potrzebne do pracy oprogramowanie. Różnią się one sposobem przygotowania systemu, mechanizmami łączącymi pakiety w jedną całość, programem instalacyjnym, przeznaczeniem oraz rodzajem i ilością dołączanych programów.

Początkowe idee, w świetle materialistycznej rzeczywistości współczesnego świata trochę się niestety zacierają i nieuniknione, czysto komercyjne działania wielu firm tworzą nową erę rozwoju Linuxa...

źródło : chip.pl